μέλι βερίκοκο

νωρίς το απόγευμα, αργά το μεσημέρι, καλοκαίρι, η ζέστη καταστέλλει, δεν έχω σκοπό ν’ αντισταθώ, άσε με να λιώσω σαν μέλι στο ζεστό σου σώμα να κυλήσω – ίδρωσες, αγάπη μου, μυρίζεις βερίκοκο

ιουλιανή δροσιά

τα σκιερά κρατούν δροσιά στο σπίτι
γυμνά πόδια κινούνται νωχελικά πάνω στο μάρμαρο
στο ένα χέρι βιβλίο, στο άλλο δροσερό
ιουλιανή ημέρα και η ώρα μεσημέρι

άνωση

ελαφρύ στο νερό το σώμα
ελαφρύ στο γαλανό
το βλέμμα
φεύγει μακριά
προσπερνά τα σχήματα
τις καμπύλες κινήσεις
το σύννεφο ή τον αφρό
το τραγούδι του φτερού
ή τον κυματισμό
αφήνω πίσω
ν’ ακούσω
από πού προέρχεσαι